וַיֹּ֣אמֶר חֲזָאֵ֔ל מַדּ֖וּעַ אֲדֹנִ֣י בֹכֶ֑ה וַיֹּ֡אמֶר כִּֽי־יָדַ֡עְתִּי אֵ֣ת אֲשֶׁר־תַּעֲשֶׂה֩ לִבְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל רָעָ֗ה מִבְצְרֵיהֶ֞ם תְּשַׁלַּ֤ח בָּאֵשׁ֙ וּבַחֻֽרֵיהֶם֙ בַּחֶ֣רֶב תַּהֲרֹ֔ג וְעֹלְלֵיהֶ֣ם תְּרַטֵּ֔שׁ וְהָרֹתֵיהֶ֖ם תְּבַקֵּֽעַ׃
At sinabi ni Hazael: “Bakit umiiyak ang aking panginoon?” At sumagot siya: “Sapagkat alam ko ang masamang gagawin mo sa mga anak ng Israel: susunugin mo ang kanilang mga muog, papatayin mo sa tabak ang kanilang mga kabataang lalaki, ihahampas mo sa lupa ang kanilang maliliit na anak, at wawakwakin mo ang tiyan ng kanilang mga babaeng nagdadalang-tao.”
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.